Dit moet je echt opschrijven…

desmond tutu

desmond tutu (Photo credit: iLikeSpoons)

“Dit moet je echt opschrijven!” Dit hoor ik mezelf geregeld zeggen tegen andere moeders met jonge kinderen. Grappige uitspraken, leuke momenten; je vergeet ze zo snel.

Vandaag was ik blij dat ik mijn eigen raad had opgevolgd. Met de snijdende kou buiten was de Wii vandaag de grote vriend van onze zoontjes van 5 en 7 jaar. Zelf was ik de Wii al snel zat. Of beter gezegd: het onderlinge gekibbel dat het spel losmaakte. En dus bood ik aan: “Zal ik eens mijn oude dagboeken halen, en voorlezen van toen jullie klein waren?” Een schot in de roos. Zij lachten heerlijk om hun eigen sterke verhalen, en ik lachte om hun gelach. Ja, ze zijn zo snel groot…

Iets soortgelijks zei Desmond Tutu gisteravond in College Tour. Aan het eind van de uitzending werd hem gevraagd of hij de jongeren nog iets wilde zeggen.

“Ik geniet ervan met jongeren om te gaan”, begon hij, “want jongeren zijn idealistisch. Ze dromen van een betere wereld.” Je zag de jongeren gaan glimmen om zijn waardering. “Blijf dromen”, moedigde hij hen aan, “want voor je het weet ben je volwassen. Ga je dromen achterna. Je hebt je dromen niet zomaar. Want God heeft een plan met jou. En met jou. En jou. En jou…”

Tijdens de zwemles van onze zoontjes raakte ik er vanmorgen over in gesprek met andere ouders: “Heb jij nog dromen?” Na enig peinzen volgde er vooral hoofdschudden. “Ik heb alles gedaan wat ik wilde. Ik heb alles wat ik wens. Wat wil ik nog meer?”

Nouja… een betere wereld misschien? Ik sluit me aan bij Desmond Tutu: blijf dromen. Schrijf je dromen op en jaag ze na. Laat ze doorklinken in alles wat je doet, denkt, droomt en schrijft. Vergeet ze niet. Voor je het weet ben je volwassen..!

Advertenties

Een zoen zegt meer dan duizend woorden

De nieuwe paus Franciscus staat volop in de schijnwerpers. Maar het lijkt wel of deze man zich stug heeft voorgenomen de schijnwerpers weer van zichzelf af te wenden en die te richten op de zwakke en arme medemens. Het gaat om hèn, niet om hem, lijkt hij te willen zeggen.

En dus vereenzelvigt hij zich met hen, voor zover dat natuurlijk mogelijk is als paus. Weigert zich te laten vervoeren in de pauselijke limousine. Draagt een ‘eenvoudig’ ambtskleed. Kookt voor zichzelf (althans, tot nu toe). In zijn allereerste rede tot de toegestroomde katholieken op het Sint Pietersplein richt hij zich tot alle mensen wereldwijd, niet alleen tot de Roomsen. We horen bij elkaar, dus laten we omzien naar elkaar.

Ik ben nu al enthousiast over deze paus. Zijn daden spreken zijn woorden niet tegen. Prachtig! Hij spreekt zelfs zonder woorden. Daarom raakte mij dit filmpje op Youtube van de paus die een verstandelijk gehandicapte man zegent met een zoen. Dat zegt meer dan duizend woorden.

Het deed me denken aan Lady Diana in haar omgang met lepralijders. Dat ontroerde destijds wereldwijd vele mensen.

Inspirerende mensen inspireren. Wie inspireer jij vandaag – met je woorden óf daden?